Na een jaar hand- en spandiensten verleend te hebben, zit je tijdens het weekend te brainstormen wat je nu eigenlijk wilt gaan doen. Iets waar je echt blij van wordt en waar je plezier in hebt. De actieve verkoop heb ik na dik twintig jaar wel even gezien!

Vroeger liep ik altijd al met een camera rond, alles en iedereen moest op beeld vastgelegd worden. Sinds 2000 ben ik me meer gaan verdiepen in de digitale fotografie en werd de eerste spiegelreflexcamera realiteit. Ik oefende me een ongeluk, de plaatjes kwamen aardig uit de camera, maar deze bleef wel altijd op de automatische stand staan. Toen mijn dochters het zat waren om model voor me te spelen, kwamen er vreemde mensen voor mijn lens te staan en dat was even wennen. De modellen waren zenuwachtig, maar ik nog meer; had ik mijn camera wel goed ingesteld, hoe moest ik in vredesnaam aanwijzingen geven voor poses en hoe hield ik het een beetje gezellig? Iets wat in de loop der tijd allemaal steeds beter ging. Zo lang ik zeker over mijn materiaal ben en weet dat ik mensen op een mooie manier kan vastleggen, heb ik meer tijd om de mensen op hun gemak te stellen en ze te laten ontspannen.

Ik duik als eerste de studio in met mijn inmiddels bijna puberende dochters en wat vriendinnen om te kunnen experimenteren met mijn apparatuur. Daarna nog twee dagen gratis shoots doen voor bekenden en voor mijn eigen portfolio en dan kunnen de eerste opdrachten uitgevoerd worden.

Ik wil mezelf absoluut geen professional noemen, maar ik krijg regelmatig complimenten over mijn werk. Zelfs van mensen, van wie ik weet dat ze er verstand van hebben. Dat geeft een stuk waardering, waar ik erg blij mee ben. Ik heb zelfs al diverse aanvragen van mensen, die graag een dagje met me mee willen lopen of me willen helpen bij een shoot. Puur als resultaat van mijn werk willen ze meer leren over de fascinatie van fotograferen. En hoewel de Facebook pagina pas een week online is, zijn de eerste drie opdrachten al binnen! Te gek, ik mag weer aan de slag met mijn camera!

Hoewel tegenwoordig iedereen met een digitale camera een aardige foto kan maken, verbaas ik me meer en meer over het aantal mensen, dat probeert bij te verdienen met fotografie. De betere amateurs nemen een stukje van de taart van de profs en daar kan ik goed mee leven. De meeste profs vragen hoge bedragen voor hun werk, een advocaat is er goedkoop bij! Daarbij maak ik wel de kanttekening dat een goede, ervaren amateur niet in de schaduw van een echte prof kan staan. Daar is dan ook de prijs naar, maar de verschillen zijn te groot. Maar ook de beginner denkt door te fotograferen op de automatische piloot verkoopbare plaatjes te maken en rekent daar dan een fooi voor. Dat de klant achteraf niet tevreden is over het resultaat, lijkt me duidelijk. In dit geval ook een kwestie van goedkoop is duurkoop. Het verschil tussen de hobby fotograaf en de betere amateurfotograaf is veel groter dan het verschil tussen goede amateur en prof. Terwijl de tarieven van de hobby fotograaf en de betere amateur dichter bij elkaar liggen.

Weet dus waar je voor kiest als je op zoek bent naar een fotograaf; de prof, die meestal perfect werk aflevert, maar een aanslag op je portemonnee kan zijn. De betere amateur, die mooi werk levert tegen een redelijk tarief of de hobby fotograaf, die meestal matige kwaliteit levert tegen een iets lager tarief. It’s up to you. Zoek goed op Internet naar een fotograaf, die mooie voorbeeldfoto’s heeft. Meestal zijn dat de foto’s waar de fotograaf trots op is. Spreken die je al niet aan, zoek dan een ander.

Vind je het leuk een keer voor mijn lens te staan? Vul het contactformulier in en ik neem contact met je op!